رنگها و کودکان

کودکان گاهى فقط از یک رنگ در نقاشى هاى خود استفاده مى کنند مثلا قرمز یا سیاه یا آبى و…. گاهى رنگهاى به دور از واقعیت به موضوعات نقاشى خود مى دهند مثلا خورشید سبز یا ماه بنفش ….
گاهى خانه را با شکل متفاوتى مثلا دایره مى کشند و یا گلها را مربع مى کشند……
نقاشى کودک در هر شرایطى تفسیر ندارد.
تفسیر نقاشى کودک شرایط و موقعیت خاصى را مى طلبد.
اجازه دهیم کودکان با هر رنگى و با هر شکلى که دوست دارند رنگ آمیرى و نقاشى کنند
حساسیت ما نسبت به رنگ مورد استفاده کودک در نقاشى فقط باعث بالا رفتن لجبازى کودک مى شود
زمانى که نقاشى کشیده شد مى توانیم بعد از تشویق کودک بابت نقاشیش، با خود کودک به تفسیر آن نقاشى پرداخته و سعى در دیدن خلاقیت او در آن رابطه بپردازیم
سعى کنیم در موقعیتهاى متفاوت دنیا را به او نشان دهیم.
مثلا در فضاى باز با نشان دادن خورشید در آسمان به کودکان اجازه دهیم که خودش ارام ارام با دیدن موضوعات موجود به تجزیه تحلیل پرداخته و خواهیم دید که به آرامى رنگ خورشید نقاشى هایش از رنگ سابق به رنگهاى زرد و نارنجى و…رنگهاى خورشید تبدیل مى شود.
در رنگها هم به همین شکل با منع نکردن آنها در استفاده از رنگى خاص اجازه دهیم آزادانه رنگ بزنند
مى توانیم هر بار از یک رنگ استفاده کرده و بعد تمام وسایلى که در اطراف کودک به آن رنگ مى باشند را نشان دهد.
هر روز یک رنگ به تنهایى و بعد از این تمرین، به ترکیب رنگها بپردازیم.

برچسب ها:
نوشته‌های پیشین
تنبیه ممنوع
نوشته‌ی بعدی
ترس از تاریکی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست